Enoch Ferngren ve William Kopitke ilk önce şişirme sürecini onayladı. Bu işlemin ilkesi, cam ürünlerinin üflenmesinden kaynaklanmaktadır. 1938'de Ferngren ve Kopitke bir şişe üfleme makinesi kurdu ve Hartford İmparatorluğu'na sattı. Ticari şişirme sürecinin başlangıcı budur. 1840'lı yıllarda, plastik ürün çeşitliliği ve miktarı çok sınırlıydı, bu nedenle şişirme işlemi çok geç geliştirildi. Ürün çeşitliliği ve verimliliğin artmasıyla şişirme işlemi ile üretilen plastik ürünler giderek daha hızlı bir şekilde üretilmektedir. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki alkolsüz içecek endüstrisinde, plastik konteynırların sayısı 1977'deki 01'den 1999'da 10 milyar'a yükseldi.
II. Dünya Savaşı sırasında üfleme kalıplama süreci, düşük yoğunluklu polietilen flakon üretimi başladı. 50'li yılların sonlarında, yüksek yoğunluklu polietilenin doğuşu ve üfleme kalıplama makinasının gelişimi ile şişirme teknolojisi yaygın şekilde kullanıldı. Içi boş konteyner hacmi binlerce litre ulaşabilir ve bazı üretim bilgisayar kontrollü olmuştur. Şişirme için uygundur plastikler polietilen, polivinil klorür, polipropilen, polyester vb. Içermektedir, boş kaplar endüstriyel ambalaj kapları olarak yaygın olarak kullanılmaktadır.
Parison'un üretim yöntemine göre, şişirme, ekstrüzyon üfleme kalıplama ve enjeksiyon üfleme kalıplama bölümlerine ayrılabilir, yeni gelişme çok katlı üfleme kalıplama ve esneyerek üfleme kalıplama özelliğine sahiptir.
Ekstrüzyon işlemi, üfleme kalıp başını sıkıştırmak için vidalı ekstrüzyon yoluyla orijinalinden sonra plastiktir ve daha sonra ürün oluşumunu sağlamak için aşağıdaki kalıp ve sıkıştırılmış gaz ile yapılır.
Ekstrüzyon üfleme kalıplama Prosesi 5 basamaklardan oluşur: 1 plastik embriyo hammaddeden sonra plastik olur; 2. Embriyonun bir bölümünü kesmek ve embriyo kesmek için kalıp kapanarak; 3. Embriyo oluşturmak için kalıp boşluğunu gazla doldurun ve soğutun; 4, kalıp açmak, kabın kalıp çıkarın; 5. Bitmiş ürünü elde etmek için sivri kenarını kesin.
